Zygmunt Maria Piwnicki

Podpułkownik piechoty Wojska Polskiego
16.08.1895 25.12.1943 Genewa

Biografia

Zygmunt Maria Piwnicki urodził się 16 sierpnia 1895 roku w Genewie, w rodzinie Witolda i Anny ze Skarzyńskich. Wychowywał się wraz z braćmi, którzy również służyli w Legionach Polskich.

Od sierpnia 1914 roku walczył w szeregach Legionów Polskich, gdzie szybko awansował od chorążego do podporucznika. Po pewnym czasie służby w cesarskiej i królewskiej Armii oraz we „Wschodniej Armii gen. Hallera”, w latach 1919-1920 pełnił służbę w Szkole Podchorążych Piechoty. W 1920 roku dowodził batalionem w wojnie z bolszewikami.

W dwudziestoleciu międzywojennym pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji, między innymi dowódcy batalionów w różnych pułkach, a także komendanta przysposobienia wojskowego. W 1929 roku awansował na podpułkownika. W 1936 roku otrzymał jednak krytyczną opinię od generała Norwid-Neugebauera, który zarzucił mu przerysowaną ambicję i słabą wartość taktyczną.

W latach 1937-1939 kierował Okręgowym Urzędem Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie, a w lipcu 1939 roku objął dowództwo Śląsko-Cieszyńskiej Półbrygady Obrony Narodowej. Podczas kampanii wrześniowej dowodził rezerwowym 202 pułkiem piechoty.

Zmarł 25 grudnia 1943 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5167 (1922)
Krzyż Niepodległości (1933)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Walecznych (trzykrotnie) za czyny męstwa w wojnie 1939 roku
Złoty Krzyż Zasługi (1931)

Ciekawostki

Jego bracia Jan i Stefan również służyli w Legionach Polskich.
W 1936 roku generał Mieczysław Norwid-Neugebauer ocenił go jako oficer o 'przerysowanej ambicji i wygórowanym pojęciu o osobie'.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 332 przed-1-3).

Udostępnij