Zygmunt Maria Piwnicki
Biografia
Zygmunt Maria Piwnicki urodził się 16 sierpnia 1895 roku w Genewie, w rodzinie Witolda i Anny ze Skarzyńskich. Wychowywał się wraz z braćmi, którzy również służyli w Legionach Polskich.
Od sierpnia 1914 roku walczył w szeregach Legionów Polskich, gdzie szybko awansował od chorążego do podporucznika. Po pewnym czasie służby w cesarskiej i królewskiej Armii oraz we „Wschodniej Armii gen. Hallera”, w latach 1919-1920 pełnił służbę w Szkole Podchorążych Piechoty. W 1920 roku dowodził batalionem w wojnie z bolszewikami.
W dwudziestoleciu międzywojennym pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji, między innymi dowódcy batalionów w różnych pułkach, a także komendanta przysposobienia wojskowego. W 1929 roku awansował na podpułkownika. W 1936 roku otrzymał jednak krytyczną opinię od generała Norwid-Neugebauera, który zarzucił mu przerysowaną ambicję i słabą wartość taktyczną.
W latach 1937-1939 kierował Okręgowym Urzędem Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie, a w lipcu 1939 roku objął dowództwo Śląsko-Cieszyńskiej Półbrygady Obrony Narodowej. Podczas kampanii wrześniowej dowodził rezerwowym 202 pułkiem piechoty.
Zmarł 25 grudnia 1943 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.