Olga Drahonowska-Małkowska
Biografia
Olga Drahonowska-Małkowska urodziła się 1 września 1888 roku w Krzeszowicach, jako druga córka Karola i Zofii Drahonowskich. Ojciec, pochodzenia ormiańskiego, był zarządcą dóbr hr. Potockiego, matka pochodziła z mieszczańskiej rodziny czeskiej. Od dziecka podkreślała swoją polskość.
Kształciła się w C.K. Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie, a gimnazjum ukończyła eksternistycznie w Krakowie. Po maturze wstąpiła do Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego. Była instruktorką wychowania fizycznego w "Sokole", rozwijała pasje sportowe i działała w organizacji Eleusis, skąd trafiła do "Zarzewia".
W 1911 roku, gdy we Lwowie powstawał skauting, objęła pierwszą żeńską drużynę skautową. Była pierwszą komendantką skautek w Naczelnej Komendzie Skautowej. To ona przystosowała i uzupełniła "Marsz skautów", który stał się hymnem ZHP.
W 1913 roku wyjechała do Zakopanego, gdzie wyszła za mąż za Andrzeja Małkowskiego. Prowadziła tam harcerstwo żeńskie i męskie, organizowała pomoc wojenną, a także tajne składy broni w górach. W czasie wojny przebywała na emigracji, wracając do Polski w 1921 roku.
Po powrocie założyła Szkołę Pracy Instruktorskiej i Pracy Harcerskiej w Sromowcach Wyżnych, która stała się ośrodkiem promieniującym ideą harcerską. W 1927 roku otrzymała godność harcmistrzyni Rzeczypospolitej.
Podczas II wojny światowej przebywała w Wielkiej Brytanii, gdzie prowadziła domy dziecka dla polskich dzieci. Po wojnie wróciła do Polski w 1961 roku, osiadając w Zakopanem. Zmarła 15 stycznia 1979 roku.