Kazimierz Wyka
Biografia
Kazimierz Wyka urodził się 19 marca 1910 roku w Krzeszowicach, w rodzinie Wojciecha, właściciela tartaku, i Marii z Piętakiewiczów. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1928-1932, pod kierunkiem wybitnych uczonych, takich jak Ignacy Chrzanowski, Stefan Kołaczkowski i Kazimierz Nitsch.
W latach 1933-1934 przebywał na stypendium w Belgii i Francji, a po powrocie został asystentem w Seminarium Historii Literatury Polskiej UJ. W 1937 roku doktoryzował się na podstawie rozprawy "Studia nad programem Młodej Polski" i już wówczas był jednym z najważniejszych krytyków literackich młodego pokolenia.
Podczas II wojny światowej mieszkał w rodzinnych Krzeszowicach, angażując się w konspiracyjne życie literackie i współpracując z katolicką organizacją podziemną Unia. Po wojnie habilitował się i związał z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie pełnił funkcje prodziekana i prorektora. Był współtwórcą i wieloletnim dyrektorem Instytutu Badań Literackich PAN w latach 1953-1970.
Jako krytyk literacki zajmował się głównie romantyzmem i Młodą Polską, fascynowała go twórczość Stanisława Brzozowskiego. Pisał o współczesnych poetach, takich jak Tadeusz Różewicz, Czesław Miłosz czy Jerzy Harasymowicz. Zmarł 19 stycznia 1975 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Salwatorskim.