Janusz Mazanek
Biografia
Janusz Mazanek urodził się 9 lipca 1901 roku w Krzeszowicach, które wówczas znajdowały się na terenie Austro-Węgier. Jako aktor zadebiutował 21 września 1918 roku rolą drugiego kamerdynera w spektaklu "Przyjaciele" Aleksandra Fredry na deskach Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.
Występował na scenach teatrów Krakowa, Poznania, Wilna, Bydgoszczy, Katowic, Lublina i Torunia. W latach 1934-1951 pracował poza teatrem. W latach 1951-1955 grał w Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu, a w latach 1955-1958 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Następnie związał się na stałe ze scenami teatrów łódzkich. Grał i reżyserował w Teatrze im. Stefana Jaracza (1958-1963) oraz w Teatrze Powszechnym (1963-1979). Był działaczem i zasłużonym członkiem ZASP.
Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: "Kowal, pieniądze i gwiazdy" Jerzego Szaniawskiego w reż. Henryka Drygalskiego (1958), "Z krainy wielkiej bałwani" Sławomira Mrożka w reż. Stefana Drewicza (1958), "Dama pikowa" Aleksandra Puszkina w reż. Ireneusza Kanickiego (1964), "Zamach" Irwina Shawa w reż. Romana Sykały (1969), "Henryk V" Williama Szekspira w reż. Macieja Zenona Bordowicza (1970), "Biała zaraza" Karla Čapka w reż. Laco Adamíka (1973) oraz w przedstawieniach w reż. Tadeusza Junaka - "Obłomow" według Iwana Gonczarowa (1977) i "Colas Breugnon" Romaina Rollanda (1981).
W filmografii Janusza Mazanka znajdują się takie produkcje jak "Szatan z siódmej klasy" (1960), "Komedianty" (1961), "Stawka większa niż życie" (1967), "Kazimierz Wielki" (1975) czy "Śmierć prezydenta" (1977).
Za swoją działalność artystyczną otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970), Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975) oraz Odznakę Honorową Miasta Łodzi (1965). Janusz Mazanek zmarł 9 kwietnia 1988 roku w Łodzi.