Helena Zakrzewska
Biografia
Helena Zakrzewska urodziła się 26 listopada 1880 roku w Krzeszowicach, w ziemiańskiej rodzinie Feliksa Wiśniewskiego, powstańca styczniowego, i Marii Turzymy. Jej siostrą była Maria Wiśniewska. W młodości związana była z kręgami ziemiańskimi i patriotycznymi, co miało wpływ na jej późniejszą twórczość.
Jako pisarka debiutowała w 1919 roku powieścią 'Dzieci Lwowa', która zapoczątkowała serię książek dla młodzieży o tematyce historycznej i patriotycznej. W 1922 roku opublikowała 'Białe Róże', powieść o czasach inwazji bolszewickiej, a w 1923 roku 'Zaklęty dwór'. Jej utwory cechowały się silnymi akcentami patriotycznymi, co w okresie PRL spowodowało, że były one niedostępne w oficjalnym obiegu.
W 1929 roku wydała 'Płomień na śniegu', a w 1933 roku 'Pojednanie: Opowieść o niedźwiedziu tatrzańskim'. Po II wojnie światowej, w 1946 roku, ukazała się jej baśń śląska 'Zasypana sztolnia'. Mimo że jej książki były przez wiele lat zapomniane, od drugiej połowy lat 90. zaczęto je wznawiać i przywracać czytelnikom.
Zakrzewska wyszła za mąż za Konstantego Zakrzewskiego, a ich córka Maria (1907-1987) była działaczką harcerską. Była również matką chrzestną pisarki Zofii Zakrzewskiej-Klosy. Zmarła 13 września 1952 roku i została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.