Felicjan Szopski

Kompozytor, pianista, pedagog i krytyk muzyczny
05.06.1865 28.09.1939 Krzeszowice

Biografia

Felicjan Szopski urodził się 5 czerwca 1865 roku w Krzeszowicach w rodzinie Ludwika Samuela i Wiktorii z Karnkowskich. Jego edukacja muzyczna rozpoczęła się w Krakowie pod kierunkiem Władysława Żeleńskiego, a następnie kontynuował naukę w Warszawie u Zygmunta Noskowskiego, w Berlinie u Heinricha Urbana oraz w Lipsku u Hugo Riemanna. Te doświadczenia ukształtowały jego wszechstronny warsztat kompozytorski i pedagogiczny.

Jako profesor wyższych uczelni muzycznych w Warszawie i Krakowie wywarł znaczący wpływ na wielu młodych muzyków, w tym takich twórców jak Kazimierz Sikorski, Constantin Régamey czy Bolesław Woytowicz. Jego dorobek kompozytorski obejmuje utwory fortepianowe, pieśni, kompozycje chóralne, Preludium Symfoniczne oraz opery, w tym "Lilie" (1916) oparte na balladach Adama Mickiewicza oraz "Eros i Psyche" według dramatu Jerzego Żuławskiego.

Szopski był również aktywny w życiu administracyjnym i kulturalnym. W latach 1918-1929 pracował w administracji państwowej, m.in. jako kierownik Wydziału Muzyki w Ministerstwie Sztuki i Kultury oraz naczelnik wydziału w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W 1934 roku otrzymał nagrodę muzyczną m. st. Warszawy.

Zmarł na atak serca w dniu kapitulacji Warszawy, 28 września 1939 roku, i został pochowany na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor opery "Lilie" wystawionej w Warszawie w 1916 roku
Profesor wyższych uczelni muzycznych w Warszawie i Krakowie
Kierownik Wydziału Muzyki w Ministerstwie Sztuki i Kultury w 1919 roku
Laureat nagrody muzycznej m. st. Warszawy w 1934 roku
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

Był autorem monografii o Władysławie Żeleńskim, swoim nauczycielu, wydanej w 1928 roku.
Popularna pieśń chóralna "Leć, pieśni, w dal" zyskała sławę jako hasło Krakowskiego Chóru Akademickiego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Jego opera "Eros i Psyche" zaginęła, ale uważana jest za ważne dzieło w polskiej literaturze operowej.

Udostępnij